⁵Makedonya’ya uğradıktan sonra size geleceğim. Çünkü Makedonya’ya uğruyorum. ⁶Sanırım bir süre yanınızda kalacağım. Belki kışı da orada geçiririm. Öyle ki, her nereye gidersem beni yolcu edesiniz. ⁷Şu ara ayak üstü uğramak istemiyorum size. Çünkü Rab izin verirse, bir süre aranızda kalmayı umuyorum. ⁸Ama Pentekost’a[1] dek Efesos’ta kalacağım. ⁹Çünkü önümde etkin biçimde çalışabileceğim geniş bir kapı açıldı. Buna karşı direnenler çoktur.

İş Arkadaşları 10-13

¹⁰Timoteos gelirse, aranızda korkusuzca kalmasını sağlayın. Çünkü benim gibi o da Rab’bin işinde çalışmaktadır. ¹¹Bu nedenle, kimse onu aşağı görmesin. Kendisini esenlikle yolcu edin ki yanıma gelebilsin. Çünkü kardeşlerle birlikte onun gelmesini beklemekteyim. ¹²Kardeşimiz Apollos’a gelince, öbür kardeşlerle birlikte yanınıza uğrasın diye çok üsteledim. Ama şu ara uğramaya pek istekli değil. Uygun zamanı bulduğunda gelecek.

¹³Uyanık olun, imanda sıkı durun, erkekçe davranın, güçlenin.

Dilek ve Selam 14-24

¹⁴Her yaptığınızı sevgiyle yapın. ¹⁵Kardeşlerim, sizden bir dileğim var. Biliyorsunuz, Stefanos’un ev halkı Ahaya bölgesindeki ilk inanlılardır. Üstelik, kendilerini kutsal yaşamlılara hizmet etmeye adamış bulunuyorlar. ¹⁶Bu tür insanlara, tüm iş arkadaşlarımıza ve emek harcayan herkese bağımlı olun. ¹⁷Stefanos, Fortunatos ve Ahaikos’un gelişine çok sevindim. Çünkü sizin yokluğunuzu giderdiler. ¹⁸Çünkü hem benim ruhumu, hem de sizinkini dinlendirdiler. Böylelerin değerini bilesiniz.

¹⁹Asya bölgesindeki kilise toplulukları size selam eder. Akila ile Priska ve onların evindeki kilise topluluğu Rab bağlılığında size çok selam eder. ²⁰Tüm kardeşler sizi selamlar. Kutsal öpüşle birbirinizi selamlayın.

²¹Ben Pavlos, elimle bu selamı yazıyorum. ²²Rab’bi sevmeyenler lanetlensin. Maranata*.

²³Rab İsa’nın kayrası sizlerle olsun. ²⁴Mesih İsa bağlılığında sevgim hepinizle kalsın. Amin.

³İlk ağızda almış olduğumu verdim sizlere: Kutsal Yazılar’ın çok önceden bildirdiği gibi Mesih günahlarımız için öldü. ⁴Sonra gömüldü. Yine Kutsal Yazılar’ın çok önceden bildirdiği gibi üçüncü gün dirildi. ⁵Bundan sonra Petros’a[1], ardından On İkiler’e göründü. ⁶Daha sonra, bir kezinde beş yüzü aşkın kardeşe göründü. Bunların çoğu şu ana dek yaşamaktadır; bazıları ise uyumuştur*. ⁷Sonra Yakup’a göründü, ardındansa habercilerin tümüne.

⁸En sonundaysa, tümünün ardından vakitsiz doğan bir çocuğa benzeyen bana da göründü. ⁹Çünkü ben habercilerin en önemsiziyim. Haberci adını taşımaya bile yaraşık değilim. Çünkü Tanrı’nın kilise topluluğuna saldırdım. ¹⁰Tanrı’nın kayrasıyla şimdi neysem oyum. Tanrı’nın bana uzatılan kayrası boşa gitmiş değil. Tam tersine, öbür habercilerin tümünden daha çok emek harcadım. Ama bunu başaran ben değilim, benimle birlikte giden Tanrı kayrasıdır. ¹¹Bu nedenle, ister ben olayım ister onlar olsun, yaymakta olduğumuz söz budur; siz de böyle iman ettiniz.

Ölülerin Dirilişi Nasıl Yadsınabilir? 12-19

¹²Mesih’in ölüler arasından dirildiğine ilişkin sözün yayılmasına karşın, aranızdan bazıları nasıl, “Ölüler dirilmez” diyebiliyor? ¹³Eğer ölüler dirilmezse, Mesih de dirilmemiştir. ¹⁴Mesih dirilmemişse sözü yaymamız boş çabadır, imanınız da boştur. ¹⁵Üstelik, bizler de Tanrı’nın yalancı tanıkları durumuna düşmüş oluyoruz. Çünkü Mesih’i diriltti diye Tanrı’ya ilişkin tanıklık ettik. Ölülerin dirilmediğini varsayarsak Tanrı O’nu diriltmemiştir. ¹⁶Çünkü ölüler dirilmiyorsa Mesih de dirilmedi. ¹⁷Eğer Mesih dirilmemişse imanınız boştur; şu ana dek günahlarınızın içinde bocalıyorsunuz. ¹⁸Bu durumda, Mesih bağlılığında uyuyanlar da mahvolmuştur. ¹⁹Yalnızca şimdiki yaşamda Mesih’e umut bağlamışsak tüm insanlar arasında en önde acınılmaya yaraşanlar bizleriz.

Mesih’in Dirilişi: İmanın Gücü, Güvenliği 20-28

²⁰Ama gerçekte Mesih ölüler arasından dirilmiştir. Uyuyanların ilk ürünüdür O. ²¹Çünkü ölüm insan aracılığıyla geldi, ölülerin dirilmesi de insan aracılığıyla oldu. ²²Çünkü nasıl tümü Adem’de ölüyorsa, tümü de Mesih’te yaşama getirilecektir. ²³Ama her biri kendine özgü sırada: İlk-ürün Mesih, sonra O geldiğinde Mesih bağlıları. ²⁴Mesih her ruhsal başkanlığı, her yetkiyi, her gücü ortadan kaldırdıktan sonra hükümranlığı Tanrı’ya ve Baba’ya verecek; böylece her şeyin sonu gelecek. ²⁵Çünkü tüm düşmanlarını ayakları altına serinceye dek Mesih’in hükümranlık etmesi gerekir. ²⁶Ezilecek son düşman ölümdür. ²⁷Çünkü Tanrı her şeyi Mesih’in ayaklarına bağımlı kıldı. “Her şeyin ayaklarına bağımlı kılındığı” bildirilirken, her şeyi O’nun ayaklarına bağımlı kılan Tanrı’nın bunların dışında olduğu açıkça bellidir. ²⁸Her şey O’na bağımlı kılınınca, bu kez Oğul da her şeyi kendisine bağımlı kılana bağımlı olacak. Öyle ki, Tanrı tümünü yöneten, tümünü dolduran olsun.

Ölülerin Dirilişini Yadsımak Akılsızlıktır 29-34

²⁹Yoksa, ölüler için vaftiz edilenler bunu niçin yapsın? Eğer ölüler gerçekten dirilmiyorsa, onlar için vaftiz edilmek de ne oluyor? ³⁰Neden her saat tehlikeyle burun burunayız? ³¹Kardeşlerim, Rabbimiz İsa Mesih bağlılığında sizler için duyduğum övünç adına ant içerim ki, ben her gün ölüyorum. ³²Eğer insan deyişiyle, “Efesos’ta canavarlarla boğuştumsa”, bunun yararı ne? Eğer ölüler dirilmiyorsa yiyelim içelim; nasıl olsa yarın ölüp gideceğiz. ³³Kandırılmayın,

“Kötü ilişkiler erdemli töreleri çürütür*.”

³⁴Doğruluğa ayılın ve günahla oynamayın. Çünkü bazıları Tanrı bilgisinden yoksundur. Bunları utanasınız diye söylüyorum.

Ölülerin Dirilişini Doğa da Kanıtlamakta 35-50

³⁵Biri soracak olur: “Ölüler nasıl dirilir? Acaba ne tür bedenle gelirler?” ³⁶Akılsız insan! Yere ektiğin ölmedikçe, ona yaşam sağlanmaz. ³⁷Ektiğin ilerde oluşacak beden değil, belki çıplak bir buğday, ya da öbür tohumlardan birinin tanesidir. ³⁸Ama Tanrı ona dilediği bedeni –tohumlardan her birine kendine özgü bedeni– verir.

³⁹Her et aynı değil. Elbette insan eti başkadır, hayvanların eti başka, kuşların eti başka, balıklarınkiyse başka. ⁴⁰Bunların yanı sıra göksel bedenler var, dünyasal bedenler var. Göksel olanların görkemi başkadır, dünyasal olanlarınkiyse başka. ⁴¹Güneşin görkemi bir tür, ayın görkemi başka tür, yıldızların görkemi başka türdür. Görkem bakımından bir yıldız öteki yıldızdan farklıdır.

⁴²Ölülerin dirilişi de tıpkı böyledir. Çürüme kapsamında ekilir, çürümez durumda dirilir. ⁴³Gözden düşmüş durumda ekilir, görkem içinde dirilir. Zayıflık kapsamında ekilir, güçlü durumda dirilir. ⁴⁴Cansal beden* olarak ekilir, ruhsal beden olarak dirilir. Cansal beden varsa, ruhsal beden de vardır. ⁴⁵Yazılı olan da budur:

“İlk insan Adem yaşayan can oldu,

Son Adem yaşam sağlayan ruh oldu.”

⁴⁶Ama dikkat edilsin, önde gelen ruhsal olan değil; cansal olan öndedir. Ruhsal olan daha sonradır. ⁴⁷İlk insan yerdendir, yerseldir. İkinci insan göktendir. ⁴⁸Yersel insan nasılsa, yersel olanlar da öyledir. Göksel olan nasılsa, göksel olanlar da öyledir. ⁴⁹Yersel insana benzerliği nasıl kuşandıksa, göksel olana benzerliği de kuşanacağız. ⁵⁰Kardeşlerim, şunu belirteyim: Etle kan Tanrı hükümranlığını miras alamaz. Ne de çürümüşlük çürümezliği miras alabilir.

Ölüler de Diriler de Yenilenecek 51-58

⁵¹Bakınız, size bir giz bildiriyorum. Hepimiz uyumayacağız. Ama hepimiz değiştirileceğiz. ⁵²Bir anda, göz açıp kapayıncaya dek, son boru öttüğünde. Çünkü boru ötecek ve ölüler çürümez durumda dirilecek; biz de değiştirileceğiz. ⁵³Çünkü bu çürüyen bedenin çürümezliği ve bu ölümlü bedenin ölümsüzlüğü kuşanması gerekir. ⁵⁴Bu çürüyen beden çürümezliği ve bu ölümlü beden ölümsüzlüğü kuşanınca yazılı söz yerine gelecek:

⁵⁵“Ölüm yengide yutuldu.

Ey ölüm, yengin nerede?

Ey ölüm, kargın nerede?”

⁵⁶Ölümün kargısı günahtır, günahın gücüyse ruhsal yasadır. ⁵⁷Ama Rabbimiz İsa Mesih aracılığıyla bizlere yengiyi sağlayan Tanrı’ya şükür!

⁵⁸Sevgili kardeşlerim, işte bunun için kararlı olun, durağan olun. Rab için her zaman bol uğraşa verilin; Rab bağlılığında emeğinizin boşa gitmediğini bilin.

⁷Kaval olsun, saz olsun cansız çalgılar bile belirgin, ayrı ayrı sesler çıkartır. Öyle olmasa, kaval mı, saz mı çalındığı nasıl anlaşılır? ⁸Borazan açık-seçik bir ses vermezse, savaşa kim hazırlanır? ⁹Bunun gibi siz de yabansı dille kolayca anlaşılabilen bir söz söylemezseniz, ne dendiğini kim anlayabilir? Bu durumda havaya konuşmuş olursunuz. ¹⁰Yeryüzünde her çeşidinden bir sürü dil vardır. Hiçbiri de anlamsız değildir. ¹¹Bu nedenle, sesin anlamını bilmiyorsam konuşana bir yabancı olurum; konuşan da bana yabancı olur. ¹²İşte bunun gibi siz de ruhsal bağışlara derinden istekli olduğunuza göre, kilise topluluğunun yapıcılığı doğrultusunda bollukla artmanıza yardım edici özellikleri arayın.

¹³Bu nedenle yabansı dil konuşan, çeviri yapabilmek için dua etsin. ¹⁴Çünkü eğer yabansı dille dua ediyorsam, ruhum dua etmekte ama aklım buna katılmamaktadır. ¹⁵Öyleyse bundan nasıl bir sonuç çıkarılabilir? Ruhumla dua edeceğim, bunun yanı sıra aklımla da dua edeceğim. Ruhumla ilahi söyleyeceğim, bunun yanı sıra aklımla da ilahi söyleyeceğim. ¹⁶Böyle olmasaydı, sen ruhunla Tanrı’yı kutsarken, ruhsal bağışı almayanlardan biri senin teşekkür sunmana nasıl, “Amin” diyebilir? Çünkü o senin ne dediğini bilmiyor. ¹⁷Gerçi teşekkür sunman yerinde; gelgelelim karşındaki yapıcılık bulmuyor. ¹⁸Hepinizden daha çok yabansı dil konuşabildiğim için Tanrı’ya teşekkürler olsun! ¹⁹Ne var ki, kilise toplantısında başkalarını da eğitmek için, aklımın erdiği beş kelime söylemeyi yabansı bir dille on bin kelime söylemeye yeğ tutarım.

Anlayışla Davranmanın Önemi 20-25

²⁰Kardeşlerim, düşüncede çocukça davranmayın. Kötülük karşısında bebek gibi, buna karşı düşüncede yetkin olun. ²¹Ruhsal yasada yazılıdır:

“Bu halkla alışılmamış diller konuşan kişiler aracılığıyla, alışılmamış kişilerin dudaklarıyla konuşacağım. O zaman bile beni dinlemeyecekler. Rab böyle buyuruyor.”

²²Yani yabansı diller bağışı inananlar için değil, inanmayanlar için bir belirtidir. Peygamberlik ise inanmayanlar için değil, inananlar için bir belirtidir. ²³Bu nedenle, tüm kilise bir yerde toplansa ve herkes yabansı diller konuşsa, bu arada ruhsal bağışı almayanlar ya da inanmayanlar içeri girse, çıldırmış olduğunuzu söylemezler mi? ²⁴Ama herkes peygamberlik etse, bu arada inanmayan ya da ruhsal bağışı almayan biri içeri girse, herkesçe eleştirilir, herkesçe yargılanır. ²⁵Yüreğinin gizli-kapaklı yönleri sergilenir. Öyle ki, yüzüstü düşüp Tanrı’ya tapınır, “Tanrı gerçekten aranızdadır”der.

Yabansı Diller Konuşmanın, Peygamberlik Etmenin Kuralı 26-33a

²⁶Öyleyse nasıl olmalı kardeşlerim? Ruhsal toplantılarınız sürerken herkesin bir katkısı –bir ilahisi, bir öğretisi, tanrısal bir açıklaması, bir yabansı dili, bir çevirisi– var. Bunların tümü yapıcılık doğrultusunda işlemeli. ²⁷Biri yabansı bir dil konuşuyorsa, iki ya da en çok üç kişi sırayla konuşsun, bir kişi de çeviri yapsın. ²⁸Ama çevirmen yoksa o kişi kilise toplantısında ağzını açmasın; içinden kendi kendine ve Tanrı’ya seslensin. ²⁹Peygamberlerden iki ya da üç kişi konuşsun; öbürleri söylenenleri tartsın. ³⁰Orada oturanlardan birine tanrısal bir açıklama gelecek olursa, ilk konuşan ağzını kapasın. ³¹Çünkü her biriniz teker teker peygamberlik edebilirsiniz. Öyle ki tümü öğrensin, tümü öğüt alsın. ³²Peygamberlerin ruhu peygamberlere bağımlı olur. ³³Çünkü Tanrı kargaşalığın değil, esenliğin Tanrısı’dır.

Kilise Toplantılarında Kadın Konuşmacılar 33b-40

Kutsal yaşamlıların tüm kilise toplantılarında olduğu gibi, ³⁴kadınlar kilise toplantılarında ağızlarını kapasın*. Çünkü onların lafa karışmalarına izin verilmemiştir. Yasanın bildirdiği gibi bağımlı olsunlar. ³⁵Öğrenmek istedikleri bir konu varsa, evde kocalarından sorabilirler. Kadının kilise toplantısında lafa karışması saygınlığı hiçe indirir.

³⁶Ne oluyor? Yoksa Tanrı Sözü sizden mi çıktı, ya da salt sizlere mi erişti? ³⁷İçinizde peygamber olduğunu ya da ruhsal bağışlarla donatıldığını düşünen varsa, size yazdıklarımın Rab buyruğu olduğunu bilsin. ³⁸Her kim bunu tanımazsa, kendisi de tanınmayacaktır.

³⁹Özet olarak kardeşlerim, peygamberlik etmeyi özleyin ve yabansı diller konuşulmasına engel olmayın. ⁴⁰ Her şey düzenli ve uyumlu olsun.

⁴Sevgi katlanır, iyilikle davranır, kıskançlık bilmez. Sevgi büyüklenmez, böbürlenmez, ⁵utandırıcı bir şey yapmaz, kendi çıkarını kovalamaz, içerlemez, kötülüğün hesabını tutmaz. ⁶Haksızlık karşısında sevinmez, gerçek karşısında sevinir. ⁷Sevgi her güçlüğe dayanır, her şeye inanır, her şeyden umutlanır, her duruma sabreder.

⁸Sevgi yozlaşmaz. Peygamberliklere gelince geçip gidecekler. Diller susacak, bilgi de yok olacak. ⁹Çünkü bilgimiz de, peygamberliğimiz de tam değil, sınırlıdır. ¹⁰Ama Yetkin Olan geldiğinde, sınırlı olan ortadan kalkacak. ¹¹Çocukken çocuk gibi konuşur, çocuk gibi düşünür, çocuk gibi kafa yorardım. Olgunluk döneminde çocukluğa özgü davranışları geride bıraktım. ¹²Çünkü şimdi aynada bir bilmeceye bakarcasına görüyoruz; ama o zaman yüz yüze göreceğiz. Şimdi kısıtlı kapsamda biliyorum; ama Tanrı’nın beni tam olarak bildiği gibi o zaman ben de tam olarak bileceğim.

¹³Şimdi kalıcı olan iman, umut ve sevgidir; bunların üçü. İçlerinden en üstünüyse sevgidir.

⁴Ruhsal bağışlar çeşit çeşittir, ama onları sağlayan Ruh aynıdır. ⁵Bunun gibi hizmet görücülük de çeşit çeşittir, ama bunu sağlayan Rab aynıdır. ⁶Güçlü işlerin uygulanması da çeşit çeşittir; ama her insanda her işi uygulayan Tanrı aynıdır. ⁷Genel yarar için herkese Ruh’un kendine özgü açıklanışı verilir.

⁸Ruh aracılığıyla birine bilgece konuşma yeteneği verilir, aynı Ruh aracılığıyla başka birine bilgili dille konuşma yeteneği verilir. ⁹Yine aynı Ruh aracılığıyla birine iman, o tek Ruh’la başkasına hastaları iyi etmek için ruhsal bağışlar verilir. ¹⁰Birine mucizeler oluşturan güçlü işler, başkasına peygamberlik, başkasına ruhları ayırt edebilme yeteneği, başkasına çeşitli diller, başkasına da yabansı dilleri çevirme yeteneği verilir. ¹¹Bunların tümünü tek ve aynı Ruh etkiler; isteği uyarınca herkese ayrı ayrı dağıtır.

Beden, Ruhsal Paydaşlığa Canlı Örnek 12-31

¹²Nasıl ki beden de tektir ama birçok parçası vardır. Çok sayıda parçası olmasına karşın beden tektir. Mesih de böyledir. ¹³Çünkü tek Ruh’ta hepimiz –ister Yahudi, ister Yunanlı, ister köle, ister özgür olalım– bir tek bedene vaftiz edildik. Ve hepimiz tek Ruh’la doldurulduk.

¹⁴Beden tek parçadan değil, birçok parçadan oluşur. ¹⁵Ayak, “Ben el değilim, onun için bedene bağlı sayılmam” dese bile, bu onun bedenle ilişkisini kesemez. ¹⁶Kulak, “Ben göz değilim, onun için bedene bağlı sayılmam” dese bile, bu onun bedenle ilişkisini kesemez. ¹⁷Tüm beden bir göz olsaydı, nasıl duyardık? Ya da tüm beden bir kulak olsaydı, nasıl koklardık? ¹⁸Ama gerçek şudur ki, Tanrı kendi isteği uyarınca parçalardan her birini bedenin gerekli yerine koymuştur.

¹⁹Tümü bir tek beden parçası olsaydı, beden diye bir şey kalmazdı. ²⁰Ama gerçek şudur ki, birçok parça olmakla birlikte tek beden vardır. ²¹Göz ele, “Sana gereksinimim yok!” diyemez. Bunun gibi baş ayaklara, “Size gereksinimim yok” diyemez. ²²Tam tersine, bedenin daha zayıf görünen parçalarına duyulan gereksinim en önde gelir[1]. ²³Bedenin en az saygıdeğer saydığımız parçalarına daha üstün saygı gösteririz. Güzel olmayan parçalarımız düzenli bakımı gerektirir. ²⁴Oysa düzeni yerinde olan parçaların buna gereksinimi yoktur. Ama Tanrı bedeni birleştirirken, geri sırada kalan parçaya daha üstün onur ayırmıştır. ²⁵Öyle ki, bedende ikilik olmasın; parçalar birbiri için aynı kaygıyı taşısın. ²⁶Bir parça acı çekerse, parçaların tümü birlikte acı çeker. Bir parça yücelirse, parçaların tümü birlikte sevinir.

²⁷Sizlere gelince, Mesih’in bedeni ve teker teker O’nun parçalarısınız. ²⁸Tanrı kilise topluluğunda ilkin bazılarını haberci atadı; ikinci olarak peygamberleri, üçüncü olarak öğretmenleri atadı. Sonra mucize yapanları, sonra hastaları iyi etmek için ruhsal bağışla donatılanları, başkalarına yardım edenleri, yöneticileri, çeşitli diller konuşanları atadı. ²⁹Tümü haberci mi? Tümü peygamber mi? Tümü öğretmen mi? Tümü mucize mi yapıyor? ³⁰Tümü hastaları iyi etmek için ruhsal bağışlarla mı donatıldı? Tümü çeşitli diller mi konuşuyor? Tümü yabansı dilleri mi çeviriyor? ³¹Üstün ruhsal bağışları özleyin.

Ama ben size daha da üstün bir yol göstereceğim.

³Şunu bilmenizi istiyorum: Her erkeğin başı Mesih’tir. Kadının başı erkektir. Mesih’in başı da Tanrı’dır. ⁴Başı örtülü olarak dua ya da peygamberlik eden her erkek, başının saygınlığını hiçe indirir. ⁵Öte yandan, başı örtülmemiş olarak dua ya da peygamberlik eden her kadın başının saygınlığını hiçe indirir. Böyle davrananla başını tıraş eden arasında hiçbir ayrım yoktur. ⁶Kadın başını örtmeyecekse, saçlarını da kessin. Madem kadının saçlarını kesmesi ya da tıraş etmesi saygınlığını hiçe indiriyor, başını örtmesi zorunludur. ⁷Ama erkek başını örtmemeli. Çünkü o, Tanrı’nın benzeri ve yüceliğidir. Oysa kadın erkeğin yüceliğidir. ⁸Çünkü erkek kadından oluşmadı, ama kadın erkekten oluştu. ⁹Üstelik erkek kadın için yaratılmadı, ama kadın erkek için yaratıldı. ¹⁰İşte bu nedenle, kadının başı üzerinde bir yetki bulunduğunu belgeleyen bu simgeye gerekçe vardır. Melekler yüzündendir bu. ¹¹Kaldı ki, Rab bağlılığında kadın erkekten, erkek de kadından ayrı sırada düşünülemez. ¹²Çünkü kadın erkekten oluştuğu gibi, erkek de kadından doğar. Ama her şey Tanrı’dan oluşur.

¹³Sorunu siz kendiniz ölçüye vurun: Kadının başı örtülmemiş durumda Tanrı’ya dua etmesi hiç yakışık alır mı? ¹⁴Erkeğin uzun saçlı olmasının onu gözden düşürdüğünü, doğanın kendisi bize öğretmez mi? ¹⁵Oysa kadının uzun saçlı olması onun onuru sayılmaz mı? Çünkü uzun saç kendisine doğal bir örtü olarak verilmiştir. ¹⁶Bu konuda sürtüşmek isteyen olursa, ne bizim böyle bir alışkanlığımız vardır, ne de Tanrı kiliselerinin.

Rab’bin Sofrası: En Kutsal Anı 17-34

¹⁷Ama şimdi değineceğim konuda sizleri övemem; çünkü ruhsal toplantılarınız yüce amaca değil düşük uğraşa yöneliktir. ¹⁸Her şeyden önce, kilise olarak toplandığınızda aranızda ayrılıklar bulunduğunu öğreniyorum. Bunda gerçek payı olduğuna da inanıyorum. ¹⁹Aranızda ayrılık bulunması zorunludur. Öyle ki, onaylananlarınız gün ışığına gelsin. ²⁰Durum şu; toplandığınızda Rab’bin yemeğini yemek için buluşmuyorsunuz. ²¹Her biriniz öbüründen önce yemeği kapışıyorsunuz. Biri aç kalıyor, öbürü de sarhoş oluyor. ²²Yemek içmek için evinize ne oldu? Yoksa Tanrı kilisesini küçümsüyor musunuz? Yiyeceği olmayanları küçük düşürmek mi istiyorsunuz? Sizlere ne söyleyeyim? Sizi öveyim mi? Hayır, bu konuda övemem. ²³Ben Rab’ten aldığımı size ilettim. Rab İsa ele verildiği gece ekmek aldı, ²⁴teşekkür ettikten sonra onu parçaladı ve, “Bu sizler için verilen bedenimdir” dedi. “Bunu anılmam amacıyla uygulayın.” ²⁵Aynı kapsamda, akşam yemeğinden sonra bardağı aldı ve, “Bu bardak kanımda yeni antlaşmadır” dedi. “İçtiğiniz her kez beni anmak için bunu uygulayın.” ²⁶Bu nedenle, ekmeği yediğiniz ve bardaktan içtiğiniz her kez Rab’bin ölümünü açıklamaktasınız. Rab gelinceye dek.. ²⁷İşte bunun için, yaraşıksız durumda her kim ekmeği yer, Rab’bin bardağından içerse Rab’bin bedenine ve kanına karşı suçlu olur.

²⁸Kişi ilkin kendini sınasın sonra ekmekten yesin, bardaktan içsin. ²⁹Çünkü o bedeni ayırt etmeksizin yiyip içen kendine karşı yargı yer, yargı içer. ³⁰İşte bu nedenledir ki, içinizden birçoğu hastadır, sağlığını yitirmiştir, epey kişiler de ölmüştür. ³¹Kuşkusuz kendimizi yargılasaydık Tanrı tarafından yargılanmayacaktık. ³²Ama Rab tarafından yargılanırken sıkıdüzene sokuluyoruz. Öyle ki, dünyayla bir arada yargılanmayalım.

³³Bu durumda kardeşlerim, yemek için toplandığınızda biri öbürünü beklesin*. ³⁴Aç olan evinde yesin. Öyle ki, ruhsal toplantılarınız tanrısal yargıya dönüşmesin. Öbür konulara ilişkin oraya geldiğimde yönerge vereceğim.

“Halk yemeye içmeye oturdu,

Ardından da çirkin oyunlara kalktı.”

⁸Yine onlardan bazılarının cinsel ilişkiyle yozlaştığı gibi, biz de rasgele cinsel ilişkiye olanak vermeyelim. Bu olayda yirmi üç bin kişi kırıldı bir günde. ⁹Onlardan bazıların Mesih’i denediği gibi biz de Mesih’i denemeyelim. Bu olayda da yılanlar tarafından yok edildiler. ¹⁰Onlardan bazıların mırıldandığı gibi siz de mırıldanmayasınız. Bu olayda yok edici[1] tarafından mahva gittiler.

¹¹Bunların tümü de örnek olarak bu insanların başına geldi. Bizlereyse öğüt olsun diye yazıldı. İşte çağların sonu geldi karşımıza dayandı. ¹²Bu nedenle sağlam durduğunu düşünen düşmemeye dikkat etsin. ¹³İnsansal olanın dışında hiçbir denenmeye uğramadınız. Ama Tanrı kendisine güvenilendir. Katlanabileceğinizden daha çetin denenmeye düşmenize izin vermeyecek. Tersine, denenmeyle birlikte çıkış yolunu da sağlayacak; öyle ki katlanabilesiniz.

Ruhsal Yetkilerimiz 14-22

¹⁴İşte onun için sevgili kardeşlerim, yalancı tanrılardan sakının. ¹⁵Aklı başında insanlara konuşuyorum; söylediklerimi ölçüye vurun. ¹⁶Kutsadığımız kutluluk bardağı, Mesih’in kanının paydaşlığı değil midir? Parçaladığımız ekmek Mesih’in bedeninin paydaşlığı değil midir? ¹⁷Çünkü ekmek birdir. Çokluk olan bizler tek bedeniz. Çünkü hepimiz tek ekmekten pay alıyoruz.

¹⁸Bakın İsrailliler’e. Sunuları yiyenler sunağa paydaş olanlar değil mi? ¹⁹Öyleyse ne demek istiyorum? Yalancı tanrılara kesilen sununun ya da yalancı tanrının önemi var mı? ²⁰Hayır! Demek istiyorum ki, uluslar sunduklarını Tanrı’ya değil, cinlere sunuyorlar. Cinlerle paydaşlık etmenizi istemem. ²¹Hem Rab’bin bardağından, hem de cinlerin bardağından içemezsiniz. Hem Rab’bin sofrasına, hem cinlerin sofrasına paydaş olamazsınız. ²²Bu ne? Rab’bi öfkelendirecek miyiz? Yoksa O’ndan daha güçlü müyüz biz?

Mesih İnanlısının Belirgin Gücü: Sevgi 23-33; 11:1

²³Her şey yasaldır; ama her şey yararlı değildir. Evet, her şey yasaldır, ama her şeyin yapıcılığa katkısı yoktur. ²⁴Hiç kimse kendi yararını aramasın, tersine başkasının yararını arasın. ²⁵Et pazarında satılan her şeyi vicdanınız rahatsız olmadan yiyin. ²⁶“Çünkü yeryüzü de, onu dolduran şeyler de Rab’bindir.” ²⁷İnanlı olmayan biri sizi evine çağırır, siz de gitmeye karar verirsiniz, önünüze konulan her şeyi vicdanınız rahatsız olmadan yiyin. ²⁸Ama biri çıkar da size, “Bu yalancı tanrılara kesilmiştir” derse, bu bilgiyi verenin yararına ve vicdan sağlığına onu yemeyin. ²⁹Vicdan sağlığı diyorum. Bu kendi vicdanınız değil, karşınızdakinin vicdanıdır. Yine biri, “Başka birinin vicdanı elvermiyor diye neden benim özgürlüğüm kısıtlansın?” diyebilir. ³⁰“Teşekkür ederek, Tanrı’ya şükür sunarak yediğim şey için ben niçin kötüleneyim?”

³¹Ne yerseniz yiyin ne içerseniz için ne yaparsanız yapın; tümünü Tanrı’nın yüceliği için yapın. ³²Ne Yahudiler’i, ne Yunanlılar’ı,* ne de Tanrı’nın kilise topluluğunu köstekleyin. ³³Bakın bana, her zaman herkesi hoşnut etmeyi ilke ediniyorum. Kendi yararımı kovalamıyorum, kurtuluş bulmaları için başkalarının yararını arıyorum.

⁸Bunları insansal açıdan mı söylediğimi sanıyorsunuz? Ruhsal yasa da aynı konulardan söz etmiyor mu? ⁹Musa’nın yasasında yazılıdır:

“Döven süren öküzün ağzını bağlamayacaksın.”

Bu neyi betimler? Tanrı’nın ilgisi öküze mi doğrultulmakta? ¹⁰Yoksa doğrudan doğruya bizlere ilişkin mi konuşmakta? Evet, yazılan söz bizlerle ilgilidir. Bu demektir ki, çift süren de umutla çift sürmeli, öteki de üründen pay almak umuduyla döven sürmeli. ¹¹Eğer biz size ruhsal değerleri ektiysek, sizden maddesel değerleri biçmemiz çok mu sayılır? ¹²Eğer başkaları sizlerden yararlanmaya yetkili sayılıyorsa, bizim yetkimiz daha önde gelmez mi?

Mesih Habercisinin Erdemli Davranışı 12b-14

Ne var ki, biz bu yetkiyi kullanmadık; tersine her güçlüğe katlanmaktayız. Yeter ki, bir yolla Mesih’in Sevinç Getirici Haberi’ne çelme atmayalım.

¹³Tapınakta hizmet edenlerin tapınaktan yiyecek sağladıklarını, sunakta görev yapanların sunaktan pay aldıklarını bilmez misiniz? ¹⁴Tıpkı bunun gibi, Rab de Sevinç Getirici Haber’i bildirenlerin Sevinç Getirici Haber’den geçinmelerini buyurmuştur.

Ödülüm Sevinç Getirici Haber’i Yaymaktır 15-23

¹⁵Ama ben bu hakların hiçbirini kullanmadım; onlardan yararlanmak için de yazmıyorum bunları. Sözün kısası, biri beni övüncümden edeceğine, ölmeyi yeğlerim.

¹⁶Eğer Sevinç Getirici Haber’i yayıyorsam, bu benim için övünç nedeni değildir. Bunu yapmak zorundayım. Sevinç Getirici Haber’i yaymazsam yazıklar olsun bana! ¹⁷Çünkü eğer bunu kendi kararımla yapıyorsam, doğallıkla karşılığım olur. Ama kendi kararımla yapmıyorsam, demek ki bana ev yöneticiliği güvenilmiştir. ¹⁸Öyleyse karşılığım ne? Sevinç Getirici Haber’i yayarken bu sevindirici bildiriyi karşılıksız sağlamak, böylece Sevinç Getirici Haber’le ilgili belirgin yetkimi kullanmaktan vazgeçmek.

¹⁹Özgür olmama ve hiç kimsenin uşağı sayılmamama karşın, kendimi herkese uşak kıldım. Amacım daha çok kişiyi Mesih’e kazanmaktır. ²⁰Yahudiler’le Yahudi gibi oldum. Amacım Yahudiler’i Mesih’e kazanmaktır. Kendim bir ruhsal yasa bağımlısı olmamama karşın, ruhsal yasa bağımlılarıyla ruhsal yasa bağımlısı gibi oldum. Amacım ruhsal yasa bağımlılarını Mesih’e kazanmaktır. ²¹Ruhsal yasa bağımlısı olmayanlarla ben de ruhsal yasa bağımlısı değilmişim gibi davrandım. Amacım ruhsal yasa bağımlısı olmayanları Mesih’e kazanmaktır. Oysa Tanrı doğrultusunda ruhsal yasadan bağımsız biri değilim; Mesih yasasının bağımlısıyım. ²²Bağlılığı sağlıksız olanlarla ben de sağlıksız biri oldum. Amacım bağlılıkta sağlıksızları Mesih’e kazanmaktır. Herkesle her şey oldum. Amacım her yola başvurarak insanların bir kesimini kurtarmaktır. ²³Sevinç Getirici Haber yararına bunların tümünü üstleniyorum. Amacım Sevinç Getirici Haber’in kutluluğuna paydaş olmaktır.

Yarışan Sporcu Gibi 24-27

²⁴Bilmez misiniz? Koşu alanında yarışanların tümü koşuya katılır, ama ödülü tek kişi alır. Sizler de ödülü elde etmek amacıyla koşun. ²⁵Didinen her atlet her konuda tutkularına üstün gelmek zorundadır. Bunu, solup giden bir çelengi başlarına taktırabilmek için yaparlar. Ama bizim didinmemiz hiç solmayan içindir. ²⁶Bu nedenle ben gelişigüzel koşmuyorum. Havayı yumruklarcasına boks yapmıyorum. ²⁷Tam tersine, bedenimi eziyorum ve onu tutsak kılıyorum. Olmaya ki, başkalarına sözü bildirdikten sonra, kendim onaylanmayan biri durumuna düşeyim.

⁴Yalancı tanrılara kesilen sunuları yemek sorununa gelince: “Bu dünyada yalancı tanrının bir hiç olduğunu” ve, “Tek Tanrı’dan başka Tanrı olmadığını” biliriz. ⁵Çünkü her ne kadar gökte ya da yerde kendilerine tanrı denenler varsa da –gerçekten de pek çok tanrı, pek çok egemen güç bulunmaktadır– ⁶ama bizim için tek Tanrı vardır: Her şeyin kendisinden oluştuğu Baba. Bizler de O’nun için yaşamaktayız. Ve tek Rab olarak İsa Mesih vardır. Her şey O’nun aracılığıyla oluştu; bizim varlığımız da O’nun aracılığıyladır.

⁷Ne var ki, bu bilgi herkese özgü değildir. Bazıları şu ana dek yalancı tanrılara alışkanlıkları nedeniyle, eti yalancı tanrılara kesilen bir sunuyu yercesine yemekteler. Vicdanları da zayıf olduğundan, lekelenmektedir. ⁸Kuşkusuz, yenilen nesne bizi Tanrı’ya beğenilir kılamaz. Yemezsek bir şey yitirmiş olmayız, yersek de hiçbir şey kazanmış olmayız. ⁹Yalnız dikkat edin, bu özgürlüğünüz zayıf kişilerin günaha sürüklenmesine yol açmasın. ¹⁰Çünkü biri, bilgili sayılan seni bir yalancı tanrının tapınağında sofraya kurulmuş görürse, vicdanı da zayıfsa, kesilen sunuları yemeye isteklendirilmiş olmaz mı o? ¹¹Ne oldu? Sen ki bilgilisin, bilgin Mesih’in onun için öldüğü zayıf bir kardeşin mahvına yol açmıştır. ¹²Kardeşlere karşı bu yolda günah işleyerek, zayıf vicdanlarını da zedeleyerek Mesih’e karşı günah işlemiş olursunuz. ¹³Onun için önümdeki yiyecek kardeşimi suç işlemeye sürüklüyorsa, bir daha hiçbir koşul altında et yemeyeceğim. Olmaya ki, kardeşimi suç işlemeye sürükleyeyim.

⁸Evli olmayanlara ve dullara şunu belirteyim: Onların benim durumumda kalmaları pek iyi olurdu. ⁹Ama tutkularını alt edemeyenler evlensin. Çünkü evlenmek, için için yanmaktan yeğdir.

¹⁰Evli olanlara buyruk veriyorum: Kadın kocasından ayrılmasın. Bu buyruğu veren ben değilim, Rab’tir. ¹¹Ayrılırsa da başkasıyla evlenmesin, ya da kocasıyla barışsın. Erkek de karısını boşamasın.

İnanlının İnanlı Olmayanla Evliliği 12-16

¹²Geriye kalanlara Rab değil, ben söylüyorum: Eğer bir kardeşin iman etmeyen karısı varsa ve kadın onunla yaşamayı uygun buluyorsa, kardeş onu boşamasın. ¹³Bunun gibi, bir kadının iman etmeyen kocası varsa ve bu erkek onunla yaşamayı uygun buluyorsa, kadın kocasını boşamasın. ¹⁴Çünkü iman etmeyen erkek karısı nedeniyle kutsanır. Bunun gibi, iman etmeyen kadın da o kardeş nedeniyle kutsanır. Ters durumda, çocuklarınız kutsanmış olmazdı. Ama şimdi kutsaldırlar. ¹⁵İman etmeyen kişi boşanmayı yeğliyorsa boşansın. Böyle durumlarda kardeşin ya da kız kardeşin yükümlülüğü yoktur. Çünkü Tanrı sizi barış içinde yaşamaya çağırdı. ¹⁶Ey kadın! Kocanı kurtaracağını nasıl bilebilirsin? Ya da, ey koca! Karını kurtaracağını nasıl bilebilirsin?

Tanrı’nın Çağrısı Uyarınca Yaşayın 17-24

¹⁷Ancak herkes Rab’bin kendisine sağlayışı oranında ve Tanrı’nın çağırdığı koşullar altında yaşasın. Tüm kilise topluluklarında verdiğim yönerge budur. ¹⁸Örneğin, biri çağrıldığında sünnetli miydi? Bunu gidermeye çalışmasın. Başkası sünnetsizken mi çağrıldı? O da sünnet edilmeyi dilemesin. ¹⁹Sünnet nedir, sünnetsizlik nedir? Bunların önemi yoktur. Önemli olan, Tanrı buyruklarını tutmaktır. ²⁰Herkes çağrıldığı ortam neyse orada dursun. ²¹Çağrıldığında köle miydin? Zararı yok. Ama özgürlüğünü elde edebilirsen, bundan yararlan. ²²Çünkü Rab bağlılığında köle olarak çağrılan kişi Rab’bin özgür kıldığı köledir. Bunun gibi, özgür olarak çağrılan kişi de Mesih’in kölesidir. ²³Değer karşılığında satın alındınız; insanlara köle olmayın. ²⁴Kardeşlerim, herkes çağrıldığı ortam neyse Tanrı katında öyle dursun.

Evliliğin Yükümlülükleri 25-35

²⁵Erden[1] olanlara gelince, Rab’ten onlara ilişkin buyruğum yoktur. Ama Rab’bin acıdığı biri olarak, verdiğim yargıya güvenebilirsiniz. ²⁶Bence şu sıkıntılı döneme yaraşan tutum insanın olduğu durumda kalmasıdır. ²⁷Kadına bağlı mısın? Bu bağı çözme. Kadından çözülmüş müsün? Evliliği dileme. ²⁸Ama evlenirsen günah işlemiş olmazsın. Erden kız evlenirse günah işlemiş olmaz. Ne var ki, evlenenler yaşamsal acılarla karşılaşacak. Amacım sizleri esirgemektir.

²⁹Kardeşlerim, diyeceğim şudur: Kalan zaman kısadır. Bundan böyle karısı olanlar yokmuş gibi yaşasın; ³⁰yas tutanlar yas tutmuyormuş gibi, sevinenler sevinmiyormuş gibi, satın alanlar bir şeyleri yokmuş gibi, ³¹dünya varlığını kullananlar tepe tepe kullanmıyormuş gibi yaşasın. Çünkü bu dünyanın biçimi yozlaşıp geçmektedir.

³²Sizin kaygıdan ırak olmanızı istiyorum. Evli olmayan kişi Rab’bin işleriyle kaygılanır; Rab’be kendini nasıl beğendireceğini düşünür. ³³Evli kişiyse dünya işleriyle kaygılanır: Karısına kendini nasıl beğendireceğini düşünür. ³⁴İlgisi çift uğraşa yöneliktir. Evli olmayan kadın ya da erden kız ise Rab’bin işleriyle kaygılanır: Gerek bedence, gerek ruhça kutsal olmakla. Oysa evli kadın dünya işleriyle kaygılanır: Kocasına kendini nasıl beğendireceğini düşünür. ³⁵Bu sözü yararınız için söylüyorum, elinizi kolunuzu bağlamak için değil. Rab katında sizleri düzenli, hizmeti onaylanan, ilgisi başka yönlere kaymayan kişiler kılmak için.

Evlilik Yasaldır 36-40

³⁶Eğer bir kimse kendisini ilgilendiren erden kız sorununda haksız davrandığını düşünüyorsa, eğer kız da yetişkinliğin doruğuna gelmişse ve sorunun çözümü gerekiyorsa, istediğini yapsın. Günah işlemiş olmaz; evlensinler. ³⁷Öte yandan, yüreği kararlı olan kişi zorunluluk duymuyorsa, tutkusunu denetleyebiliyorsa ve sorunu yüreğinde karara bağlamış bulunuyorsa, kendisini ilgilendiren kızı erden olarak saklasın. Çok iyi eder. ³⁸Bu durumda her iki çözüm de yerindedir. Yani kendisini ilgilendiren erden kızı evermek iyidir; evermemek ise çok daha iyidir*.

³⁹Kadın kocasına onun yaşamı süresince bağlıdır. Koca ölürse, dilediği kişiyle evlenmekte özgürdür. Ancak Rab’be bağlı biri olsun. ⁴⁰Ama kadın olduğu durumda kalırsa daha mutludur. Yargım budur ve bende Tanrı Ruhu bulunduğunu düşünerek yazıyorum.